Details nieuwsbericht
Een prentenboek aan de Rummerinkhof
donderdag 24 juni 2010
Afgelopen weken hebben 2 tweede klassen en een derde klas bij tekenen een prentenboek gemaakt.
Werkwijze: allereerst heb ik enkele prentenboeken van Max Veldhuis voorgelezen. Dat riep aanvankelijk hoongelach op. Leerlingen moesten zich als puber inleven in het kind van 4 jaar. Om fraaie zinnen als :“ Gaan alle dieren dood?” vroeg kikker. Dat wist haas niet zeker (uit: “Kikker en het vogeltje”) wordt door pubers gegrinnikt; zij weten immers wel beter hoe de wereld in elkaar zit. De open vragende houding van een kleuter leent zich uitstekend voor de meest ingewikkelde onderwerpen, zoals acceptatie; integratie; sexualiteit; angst en vrijheid.
De kleuter moet ergens over nadenken en vervolgens vrolijk in slaap vallen. Het verhaal moet dus goed aflopen. De leerlingen keren even terug naar de verwondering van vroeger. Er is met hart en ziel geschreven, herschreven en getekend, geschilderd geknipt en geplakt. Tekenen voor een kleuter is veel aangenamer dan tekenen voor je eigen doelgroep. Leerlingen zijn “op eigen niveau” zijn zelden tevreden met hun beeldresultaten. Tenslotte hebben de leerlingen de boekjes gaan elkaar voorgelezen in een kring. Er is ademloos geluisterd naar elkaar. (het staat op film). De verhalen zijn naar mijn mening ontroerend en origineel geworden. Klik hier.
Terug